Kalendarz obserwacji nieba na listopad 2026

Obserwacje nieba w listopadzie 2026 roku przyniosą miłośnikom astronomii wiele różnorodnych zjawisk, od bliskich spotkań planet po olśniewające roje meteorów. W tym przewodniku przedstawiamy najlepsze okazje do odkrywania nocnego nieba w tym miesiącu.

Lista rojów meteorów w listopadzie 2026 roku

1. Południowe Taurydy: początek 10 września; maksimum 10 października; koniec 20 listopada.
2. Orionidy: początek 2 października; maksimum 22 października; koniec 7 listopada.
3. Północne Taurydy: początek 20 października; maksimum 12 listopada; koniec 10 grudnia.
4. Leonidy: początek 6 listopada; maksimum 17 listopada; koniec 30 listopada.
5. α-Monocerotydy: początek 15 listopada; maksimum 21 listopada; koniec 25 listopada.
6. Listopadowe Orionidy: początek 13 listopada; maksimum 28 listopada; koniec 6 grudnia.
7. Andromedydy: początek 25 listopada; maksimum 30 listopada; koniec 5 grudnia.
8. Fenikidy: początek 28 listopada; maksimum 2 grudnia; koniec 9 grudnia.

Lista koniunkcji planetarnych w listopadzie 2026 roku

• Zbliżenie Księżyca i gromady Żłóbek w Raku 1 listopada.
• Koniunkcja Księżyca i Marsa w Lwie 2 listopada.
• Koniunkcja Księżyca i Jowisza w Lwie 3 listopada.
• Koniunkcja Księżyca i Wenus w Pannie 7 listopada.
• Koniunkcja Jowisza i Marsa w Lwie 15 listopada.
• Koniunkcja Księżyca i Saturna w Rybach i Wielorybie 21 listopada.
• Zbliżenie Księżyca i Plejad w Byku 24 listopada.
• Zbliżenie Księżyca i gromady Żłóbek w Raku 29 listopada.
• Koniunkcja Księżyca i Jowisza w Lwie 30 listopada.
• Koniunkcja Księżyca i Marsa w Lwie 30 listopada.

1 listopada: Zbliżenie Księżyca i gromady Żłóbek

Księżyc i gromada Żłóbek (M44) zbliżą się do siebie na odległość zaledwie 23,1 minuty kątowej.

Jasność obserwowana Księżyca wyniesie -12,0 mag, a jasność M44 — 3,1 mag. Oba obiekty znajdą się w gwiazdozbiorze Raka. Będą na tyle blisko siebie, że zmieszczą się w polu widzenia teleskopu, ale będzie je można również obserwować przez lornetkę.

Księżyc będzie miał 22 dni i znajdzie się w fazie ubywającego sierpa, z oświetleniem wynoszącym 47%.

2 listopada: Koniunkcja Księżyca i Marsa

Księżyc i Mars znajdą się w koniunkcji, przechodząc w odległości 1°03′ od siebie i mając tę samą rektascensję.

Mniej więcej w tym samym czasie oba ciała niebieskie zbliżą się również do siebie (dojdzie do appulsu), osiągając odległość 58,0 minut kątowych, ale nie będą już miały tej samej rektascensji. Tego dnia nastąpi także zakrycie Marsa przez Księżyc, widoczne z Polinezji Francuskiej, Wysp Cooka i Pitcairn.

Jasność obserwowana Księżyca wyniesie -11,8 mag, a Marsa — 0,9 mag. Oba obiekty znajdą się w gwiazdozbiorze Lwa. Księżyc będzie miał 23 dni i znajdzie się w fazie ubywającego sierpa, z oświetleniem wynoszącym 37%. Nie będzie znacząco utrudniał obserwacji nieba.

3 listopada: Koniunkcja Księżyca i Jowisza

Księżyc i Jowisz znajdą się w koniunkcji, przechodząc w odległości 31′ od siebie i mając tę samą rektascensję.

Mniej więcej w tym samym czasie oba ciała niebieskie zbliżą się również do siebie (dojdzie do appulsu), osiągając odległość 29,1 minuty kątowej, ale nie będą miały tej samej rektascensji. Tego dnia nastąpi także zakrycie Jowisza przez Księżyc, widoczne między innymi z niektórych obszarów Australii, Indonezji, Indii i Malezji.

Jasność obserwowana Księżyca wyniesie -11,7 mag, a Jowisza — -2,1 mag. Oba obiekty znajdą się w gwiazdozbiorze Lwa. (Mapa gwiazdozbioru została już przedstawiona powyżej, przy okazji omawiania koniunkcji Księżyca i Marsa 2 listopada). Księżyc będzie miał 23 dni i znajdzie się w fazie ubywającego sierpa, z oświetleniem wynoszącym 33%.

7 listopada: Koniunkcja Księżyca i Wenus

Księżyc i Wenus znajdą się w koniunkcji, przechodząc w odległości 1°03′ od siebie i mając tę samą rektascensję. Tego dnia nastąpi także zakrycie Wenus przez Księżyc, widoczne z Antarktydy, Argentyny, Chile i Falklandów.

Jasność obserwowana Księżyca wyniesie -9,0 mag, a Wenus — -4,4 mag. Oba obiekty znajdą się w gwiazdozbiorze Panny. Księżyc będzie miał 28 dni i znajdzie się w fazie ubywającego sierpa, z oświetleniem wynoszącym 1%. Na początku listopada 2026 roku nie będzie znacząco utrudniał obserwacji nieba.

12 listopada: Kometa 69P/Taylor osiąga peryhelium

Kometa 69P/Taylor zbliży się najbardziej do Słońca 12 listopada, osiągając odległość 2,27 AU. Na podstawie parametrów jasności opublikowanych przez Sekcję Komet Brytyjskiego Stowarzyszenia Astronomicznego (BAA) szacujemy, że jej jasność może wynieść około 11,8 mag. Kometa będzie znajdować się w gwiazdozbiorze Bliźniąt. Do jej obserwacji potrzebny będzie teleskop.

Księżyc będzie miał 3 dni i znajdzie się w fazie przybywającego sierpa, z oświetleniem wynoszącym 12%.

12 listopada: Maksimum roju meteorów Północnych Taurydów

Północne Taurydy to niewielki rój meteorów aktywny od 20 października do 10 grudnia, którego maksimum przypada około 12 listopada. W okresie maksimum rój powinien osiągać nominalną aktywność wynoszącą około 5 meteorów na godzinę (ZHR).

Radiant znajduje się w gwiazdozbiorze Byka. Meteory będą wchodzić w atmosferę z prędkością 29 km/s.

Księżyc będzie miał 3 dni i znajdzie się w fazie przybywającego sierpa, z oświetleniem wynoszącym 12%, dlatego światło księżycowe będzie stanowiło minimalne utrudnienie. To doskonała wiadomość dla obserwatorów.

15 listopada: Koniunkcja Jowisza i Marsa

Jowisz i Mars znajdą się w koniunkcji, przechodząc w odległości 1°14′ od siebie i mając tę samą rektascensję. Krótko później oba ciała niebieskie zbliżą się również do siebie (dojdzie do appulsu), osiągając odległość 1°11′, ale nie będą już miały tej samej rektascensji.

Jasność obserwowana Jowisza wyniesie -2,1 mag, a Marsa — 0,7 mag. Obie planety znajdą się w gwiazdozbiorze Lwa. (Mapa gwiazdozbioru została już przedstawiona powyżej, przy okazji omawiania koniunkcji Księżyca i Marsa 2 listopada). Księżyc będzie miał 6 dni i znajdzie się w fazie przybywającego sierpa, z oświetleniem wynoszącym 32%.

18 listopada: Maksimum roju meteorów Leonidów

Leonidy to duży rój meteorów aktywny od 6 do 30 listopada, którego maksimum przypada około 18 listopada. W okresie maksimum rój powinien osiągać nominalną aktywność wynoszącą około 15 meteorów na godzinę (ZHR).

Radiant znajduje się w gwiazdozbiorze Lwa. (Mapa gwiazdozbioru została już przedstawiona powyżej, przy okazji omawiania koniunkcji Księżyca i Marsa 2 listopada). Meteory będą wchodzić w atmosferę z dużą prędkością 71 km/s.

Księżyc będzie miał 9 dni i znajdzie się w fazie garbatej przybywającej, z oświetleniem wynoszącym 60%. Jego blask będzie nieco utrudniał obserwacje roju meteorów.

18 listopada: Plejady w najwyższym punkcie na niebie

Otwarta gromada gwiazd Plejady (M45; jasność 1,3 mag) w gwiazdozbiorze Byka będzie dobrze widoczna na wieczornym niebie w nadchodzących tygodniach. (Zobacz zdjęcie główne u góry. Mapa gwiazdozbioru została już przedstawiona powyżej, przy okazji omawiania maksimum roju meteorów Północnych Taurydów 12 listopada). 18 listopada osiągnie najwyższy punkt na niebie około lokalnej północy, a w kolejnych wieczorach będzie górować każdego dnia cztery minuty wcześniej.

Przy jasności 1,3 mag M45 jest widoczna gołym okiem, ale najlepiej obserwować ją przez lornetkę. Księżyc będzie miał 9 dni i znajdzie się w fazie garbatej przybywającej, z oświetleniem wynoszącym 60%. Jego blask będzie nieco utrudniał obserwacje gromady.

20 listopada: Merkury w maksymalnej elongacji zachodniej

Merkury osiągnie największą odległość kątową na zachód od Słońca 20 listopada. Będzie świecić z jasnością obserwowaną -0,6 mag, osiągając elongację około 19° od Słońca. Planeta będzie dobrze widoczna na porannym niebie w gwiazdozbiorze Wagi.

Księżyc będzie miał 12 dni i znajdzie się w fazie garbatej przybywającej, z oświetleniem wynoszącym 86%. Jego blask będzie utrudniał obserwacje nieba pod koniec listopada 2026 roku.

21 listopada: Koniunkcja Księżyca i Saturna

Księżyc i Saturn znajdą się w koniunkcji, przechodząc w odległości 6°47′ od siebie i mając tę samą rektascensję.

Mniej więcej w tym samym czasie Księżyc i Saturn zbliżą się do siebie (dojdzie do appulsu), przechodząc w odległości około 6°03′ od siebie.

Jasność obserwowana Księżyca wyniesie -12,5 mag. Znajdzie się on w Rybach, a Saturn, o jasności 0,5 mag, będzie w sąsiednim gwiazdozbiorze Wieloryba. Księżyc będzie miał 12 dni i znajdzie się w fazie garbatej przybywającej, z oświetleniem wynoszącym 87%. Jego blask będzie nieco utrudniał obserwacje nieba.

21 listopada: Maksimum roju meteorów α-Monocerotydów

Alfa Monocerotydy to zmienny rój meteorów aktywny od 15 do 25 listopada, którego maksimum przypada około 21 listopada. ZHR tego roju jest zazwyczaj niski, ale mogą występować krótkotrwałe wzmożenia aktywności. Radiant znajduje się w gwiazdozbiorze Jednorożca. Meteory wchodzą w atmosferę z prędkością około 65 km/s.

Księżyc będzie miał 12 dni i znajdzie się w fazie garbatej przybywającej, z oświetleniem wynoszącym 92%, powodując znaczne utrudnienia w obserwacjach przez całą noc.

24 listopada: Zbliżenie Księżyca i Plejad

Księżyc i Plejady (M45) zbliżą się do siebie na odległość zaledwie 55,5 minuty kątowej. (Zobacz zdjęcie główne u góry).

Jasność Księżyca wyniesie -12,8 mag, a jasność M45 — 1,3 mag. Oba obiekty znajdą się w gwiazdozbiorze Byka. (Mapa gwiazdozbioru została już przedstawiona powyżej, przy okazji omawiania maksimum roju meteorów Północnych Taurydów 12 listopada). Księżyc będzie miał 15 dni i znajdzie się w fazie garbatej ubywającej, z oświetleniem wynoszącym 99%.

25 listopada: Opozycja Urana

Uran znajdzie się w opozycji, czyli w najlepszym okresie do jego obserwacji. Przez większą część nocy będzie widoczny w gwiazdozbiorze Byka. (Mapa gwiazdozbioru została już przedstawiona powyżej, przy okazji omawiania maksimum roju meteorów Północnych Taurydów 12 listopada). W chwili opozycji Uran będzie znajdować się w odległości 18,44 AU, a średnica jego tarczy wyniesie 3,8 sekundy kątowej. Jego jasność wyniesie 5,6 mag.

Księżyc będzie miał 17 dni i znajdzie się w fazie garbatej ubywającej, z oświetleniem wynoszącym 95%. Jego blask będzie utrudniał obserwacje Urana.

27 listopada: Wenus osiąga maksymalną jasność

Wenus osiągnie największą jasność podczas porannej widoczności w latach 2026–2027. Będzie jasno świecić z jasnością -4,7 mag w gwiazdozbiorze Panny. (Mapa gwiazdozbioru została już przedstawiona powyżej, przy okazji omawiania koniunkcji Księżyca i Wenus 7 listopada).

Księżyc będzie miał 18 dni i znajdzie się w fazie garbatej ubywającej, z oświetleniem wynoszącym 83%. Jego blask będzie utrudniał obserwacje nieba.

28 listopada: Gromada Hiady w najwyższym punkcie na niebie

Otwarta gromada gwiazd Hiady w gwiazdozbiorze Byka będzie dobrze widoczna na wieczornym niebie w nadchodzących tygodniach. (Mapa gwiazdozbioru została już przedstawiona powyżej, przy okazji omawiania maksimum roju meteorów Północnych Taurydów 12 listopada). 28 listopada osiągnie najwyższy punkt na niebie około lokalnej północy, a w kolejnych wieczorach będzie górować każdego dnia cztery minuty wcześniej.

Przy jasności 1,0 mag gromada Hiady jest widoczna gołym okiem, ale najlepiej obserwować ją przez lornetkę.

Księżyc będzie miał 20 dni i znajdzie się w fazie garbatej ubywającej, z oświetleniem wynoszącym 71%. Jego blask będzie nieco utrudniał obserwacje gromady.

28 listopada: Maksimum roju meteorów Listopadowych Orionidów

Listopadowe Orionidy to niewielki rój meteorów aktywny od 13 listopada do 6 grudnia, którego maksimum przypada około 28 listopada. W okresie maksimum rój powinien osiągać nominalną aktywność wynoszącą około 3 meteorów na godzinę (ZHR). Radiant znajduje się w gwiazdozbiorze Oriona. Meteory wchodzą w atmosferę z prędkością około 44 km/s.

Księżyc będzie miał 19 dni i znajdzie się w fazie garbatej ubywającej, z oświetleniem wynoszącym 74%, powodując znaczne utrudnienia w obserwacjach przed świtem.

29 listopada: Zbliżenie Księżyca i gromady Żłóbek

Księżyc i gromada Żłóbek (M44) zbliżą się do siebie na odległość zaledwie 7,4 minuty kątowej. (Zobacz zdjęcie powyżej, przy okazji omawiania zbliżenia Księżyca i gromady Żłóbek 1 listopada).

Jasność Księżyca wyniesie -12,5 mag, a jasność M44 — 3,1 mag. Oba obiekty znajdą się w gwiazdozbiorze Raka. (Mapa gwiazdozbioru została już przedstawiona powyżej, przy okazji omawiania zbliżenia Księżyca i gromady Żłóbek 1 listopada). Będą na tyle blisko siebie, że zmieszczą się w polu widzenia teleskopu, ale będzie je można również obserwować przez lornetkę.

Księżyc będzie miał 20 dni i znajdzie się w fazie garbatej ubywającej, z oświetleniem wynoszącym 70%. Jego blask będzie utrudniał obserwacje nieba.

30 listopada: Koniunkcja Księżyca i Jowisza

Księżyc i Jowisz znajdą się w koniunkcji, przechodząc w odległości 1°09′ od siebie i mając tę samą rektascensję.

Mniej więcej w tym samym czasie oba ciała niebieskie zbliżą się również do siebie (dojdzie do appulsu), osiągając odległość 1°03′, ale nie będą miały tej samej rektascensji. Tego dnia nastąpi także zakrycie Jowisza przez Księżyc, widoczne z Argentyny, Chile, Antarktydy i Falklandów.

Jasność Księżyca wyniesie -12,2 mag, a Jowisza — -2,2 mag. Oba obiekty znajdą się w gwiazdozbiorze Lwa. (Mapa gwiazdozbioru została już przedstawiona powyżej, przy okazji omawiania koniunkcji Księżyca i Marsa 2 listopada). Księżyc będzie miał 21 dni i znajdzie się w fazie garbatej ubywającej, z oświetleniem wynoszącym 55%.

30 listopada: Koniunkcja Księżyca i Marsa

Księżyc i Mars znajdą się w koniunkcji, przechodząc w odległości 3°20′ od siebie i mając tę samą rektascensję. Mniej więcej w tym samym czasie oba ciała niebieskie zbliżą się również do siebie (dojdzie do appulsu), osiągając odległość 2°59′, ale nie będą miały tej samej rektascensji.

Jasność Księżyca wyniesie -12,1 mag, a Marsa — 0,5 mag. Oba obiekty znajdą się w gwiazdozbiorze Lwa. (Mapa gwiazdozbioru została już przedstawiona powyżej, przy okazji omawiania koniunkcji Księżyca i Marsa 2 listopada). Księżyc będzie miał 22 dni i znajdzie się w fazie garbatej ubywającej, z oświetleniem wynoszącym 51%.

30 listopada: Maksimum roju meteorów Andromedydów

Andromedydy to zmienny rój meteorów. Zazwyczaj jest słaby, ale w przeszłości zdarzały się w jego przypadku znaczące wzmożenia aktywności. Radiant znajduje się w gwiazdozbiorze Andromedy. Meteory wchodzą w atmosferę z prędkością około 18 km/s.

Księżyc będzie miał 22 dni i znajdzie się w fazie garbatej ubywającej, z oświetleniem wynoszącym 51%.

Położenie planet w listopadzie 2026 roku

• Merkury: Planetę najbliższą Słońcu można obserwować o świcie i o zmierzchu, gdy przemieszcza się na tle gwiazdozbioru Wagi. Ponieważ jest najbliżej Słońca, planeta będzie szybko zmieniać położenie na nocnym niebie w nadchodzących tygodniach.
• Wenus: Siostrzaną planetę można obserwować na tle gwiazdozbioru Panny. Podobnie jak Merkury, Wenus jest widoczna wyłącznie o świcie i o zmierzchu.
• Mars: Czerwoną planetę można obserwować w gwiazdozbiorze Lwa.
• Jowisz: Gazowy olbrzym jest widoczny w gwiazdozbiorze Lwa. Jowisza można łatwo dostrzec gołym okiem, nawet w silnie oświetlonych miastach.
• Saturn: Olbrzyma z pierścieniami można dostrzec gołym okiem w gwiazdozbiorze Wieloryba.
• Uran: Lodowego olbrzyma można obserwować za pomocą teleskopu w gwiazdozbiorze Byka.
• Neptun: Do obserwacji niebieskiego olbrzyma potrzebny jest teleskop skierowany w stronę gwiazdozbioru Ryb.

Położenie planet karłowatych i dużych asteroid w listopadzie 2026 roku

• Ceres: Jedyną planetę karłowatą w pasie asteroid można obserwować za pomocą teleskopu w gwiazdozbiorze Bliźniąt.
• Westa: Tę dużą asteroidę można obserwować za pomocą teleskopu w gwiazdozbiorze Wieloryba.
• Pallas: Asteroidę można obserwować za pomocą teleskopu w gwiazdozbiorze Wieloryba.
• Hygiea: Czwartą co do wielkości asteroidę można znaleźć za pomocą teleskopu w gwiazdozbiorze Lwa.
• Pluton: Tę odległą planetę karłowatą można znaleźć w gwiazdozbiorze Koziorożca za pomocą dużego teleskopu.

Najważniejsze wydarzenia astronomiczne w przyszłym miesiącu

• 2 grudnia: maksimum roju meteorów Fenikidów
• 6 grudnia: maksimum grudniowego roju meteorów φ-Kasjopeidów
• 7 grudnia: maksimum roju meteorów Puppidów-Welidów
• 8 grudnia: maksimum roju meteorów Monocerotydów
• 11 grudnia: maksimum roju meteorów σ-Hydrydów
• 12 grudnia: maksimum roju meteorów λ-Rzeźbiarzydów
• 14 grudnia: maksimum roju meteorów Geminidów
• 16 grudnia: maksimum roju meteorów Coma Berenicydów
• 20 grudnia: maksimum grudniowego roju meteorów Leonis Minoridów
• 21 grudnia: przesilenie grudniowe
• 22 grudnia: maksimum roju meteorów Ursydów

Podsumowanie

Obserwacje nieba w listopadzie 2026 roku zapowiadają się ekscytująco dla miłośników astronomii. W tym miesiącu czekają nas roje meteorów, spotkania planet i odległe światy znajdujące się w opozycji. Wyjdź na zewnątrz, znajdź miejsce z ciemnym niebem i wykorzystaj te spektakularne zjawiska astronomiczne.

Aby nie przegapić żadnych wydarzeń na niebie, zapisz się do naszego newslettera, aby otrzymywać kalendarze obserwacji nieba i inne aktualności. Przygotuj teleskopy i zarezerwuj czas na te kosmiczne atrakcje!

Źródła

• Lista robocza rojów meteorów Międzynarodowej Organizacji Meteorowej
• Efemerydy planetarne NASA JPL DE440

Zobacz także

• Kalendarz z poprzedniego miesiąca: Kalendarz obserwacji nieba na październik 2026