Kalendarz obserwacji nieba na lipiec 2026

Obserwacja nieba w lipcu 2026 roku przyniesie miłośnikom astronomii szeroki wybór zjawisk astronomicznych – od bliskich spotkań planet po spektakularne roje meteorów. Ten przewodnik przedstawia najlepsze okazje do odkrywania nocnego nieba w tym miesiącu.

Lista rojów meteorów w lipcu 2026

1. Źródło Antyhelionowe: początek 10 grudnia; wiele maksimów aktywności; koniec 10 września.
2. Czerwcowe Bootydy: początek 22 czerwca; maksimum 27 czerwca; koniec 2 lipca.
3. Lipcowe Pegazydy: początek 4 lipca; maksimum 10 lipca; koniec 17 lipca.
4. Lipcowe γ-Drakonidy: początek 25 lipca; maksimum 28 lipca; koniec 31 lipca.
5. Piscis Austrinidy: początek 15 lipca; maksimum 28 lipca; koniec 10 sierpnia.
6. Południowe δ-: początek 12 lipca; maksimum 30 lipca; koniec 23 sierpnia.
7. α-Kaprikornidy: początek 3 lipca; maksimum 30 lipca; koniec 15 sierpnia.
8. η-Erydanidy: początek 31 lipca; maksimum 8 sierpnia; koniec 19 sierpnia.
9. Perseidy: początek 17 lipca; maksimum 12 sierpnia; koniec 24 sierpnia.

Lista koniunkcji planet w lipcu 2026

1. Koniunkcja Marsa i Urana w gwiazdozbiorze Byka 4 lipca.
2. Koniunkcja Księżyca i Saturna w gwiazdozbiorze Ryb 7 lipca.
3. Bliskie zbliżenie Księżyca i Plejad w gwiazdozbiorze Byka 11 lipca.
4. Koniunkcja Księżyca i Marsa w gwiazdozbiorze Byka 11 lipca.
5. Koniunkcja Księżyca i Wenus w gwiazdozbiorze Lwa 17 lipca.

Fazy Księżyca w lipcu 2026

Jak zapewne wiesz, Księżyc ma duży wpływ na widoczność ciał niebieskich i zjawisk astronomicznych na nocnym niebie. Aby ułatwić obserwację nieba, przedstawiamy kalendarz faz Księżyca na lipiec 2026 roku:

4 lipca: Koniunkcja Marsa i Urana

Mars i Uran znajdą się w koniunkcji, dzieląc tę samą rektascensję i przechodząc w odległości 6’26” od siebie.

Mniej więcej w tym samym czasie obie planety zbliżą się do siebie również pozornie (appuls), osiągając minimalną odległość 6,3 minuty kątowej, jednak bez wspólnej rektascensji.

Wypatruj obu planet w gwiazdozbiorze Byka. Mars będzie miał jasność obserwowaną 1,3, natomiast Uran 5,8. Księżyc będzie miał 19 dni, znajdzie się w fazie garbatego ubywającego i będzie oświetlony w 80%.

6 lipca: Ziemia w aphelium

Podczas swojej orbity wokół Słońca Ziemia osiągnie aphelium, czyli punkt najbardziej oddalony od Słońca, w odległości 1,0166 AU. Oznacza to różnicę około 3% między minimalną a maksymalną odległością od Słońca.

7 lipca: Neptun rozpoczyna ruch wsteczny

Neptun rozpocznie ruch wsteczny, co oznacza, że przestanie poruszać się na wschód na tle gwiazdozbiorów i zacznie pozornie przesuwać się na zachód. Wszystkie planety zewnętrzne Układu Słonecznego okresowo doświadczają takiej zmiany kierunku pozornego ruchu, która następuje na kilka miesięcy przed osiągnięciem opozycji.

Starożytni obserwatorzy byli zdezorientowani ruchem wstecznym, ponieważ nie pasował on do ich przekonania o jednostajnych ruchach kołowych wokół Ziemi. Zjawisko to jest w rzeczywistości skutkiem ruchu Ziemi wokół Słońca, który zmienia naszą perspektywę i sprawia, że planety wydają się poruszać tam i z powrotem na tle gwiazdozbiorów, mimo że nadal podążają ogólnie na wschód.

Neptuna można obserwować w gwiazdozbiorze Ryb przy jasności obserwowanej 7,9.

7 lipca: Koniunkcja Księżyca i Saturna

Księżyc i Saturn osiągną koniunkcję, przechodząc w odległości 6°39′ od siebie i mając tę samą rektascensję.

Mniej więcej w tym samym czasie oba ciała niebieskie zbliżą się do siebie również pozornie (appuls), osiągając odległość 5°58′, jednak nie będą już miały tej samej rektascensji.

Księżyc będzie miał 23 dni i znajdzie się w fazie sierpa ubywającego przy oświetleniu 42%. Mimo to Księżyc będzie miał jasność obserwowaną -11,9, a Saturn 0,5. Oba obiekty będą znajdować się w gwiazdozbiorze Ryb. (Mapa gwiazdozbioru została już pokazana powyżej podczas omawiania rozpoczęcia ruchu wstecznego Neptuna 7 lipca.)

9 lipca: Opozycja asteroidy 18 Melpomene

Asteroida 18 Melpomene osiągnie opozycję, czyli znajdzie się po przeciwnej stronie nieba niż Słońce. Około północy czasu lokalnego osiągnie najwyższy punkt na niebie.

Przy tej okazji Melpomene zbliży się do Ziemi na odległość 1,204 AU i osiągnie maksymalną jasność 9,0 magnitudo. Niestety nawet w czasie maksimum będzie zbyt słaba, aby można ją było dostrzec gołym okiem. Do obserwacji potrzebny będzie teleskop o średnicy co najmniej 4 cali, skierowany w stronę gwiazdozbioru Orła. Księżyc będzie miał 24 dni i znajdzie się w fazie sierpa ubywającego przy oświetleniu 27%.

Melpomene została odkryta w 1852 roku przez Johna Russella Hinda, który nadał jej nazwę na cześć Melpomeny, muzy tragedii w mitologii greckiej.

Jest to duża i jasna asteroida znajdująca się w głównym pasie asteroid, o średniej średnicy około 140 km. Okrąża Słońce w średniej odległości 2,296 AU (półosi wielkiej), wykonując pełny obieg w ciągu 3,48 roku. (Źródło: NASA JPL Small-Body Database Lookup for 18 Melpomene)

9 lipca: Opozycja asteroidy 8 Flora

Asteroida 8 Flora osiągnie opozycję, czyli znajdzie się po przeciwnej stronie nieba niż Słońce, osiągając najwyższy punkt na niebie około północy czasu lokalnego, niezależnie od miejsca obserwacji na świecie. Dzieje się tak dlatego, że będzie znajdować się dokładnie po przeciwnej stronie nieba niż Słońce.

Mniej więcej w tym samym czasie Flora osiągnie również perygeum, czyli najmniejszą odległość od Ziemi, wynoszącą 1,246 AU. Wówczas osiągnie maksymalną jasność obserwowaną 8,9 magnitudo w gwiazdozbiorze Strzelca. To zbyt mało, aby dostrzec ją gołym okiem, dlatego do obserwacji potrzebny będzie teleskop. Księżyc będzie miał 24 dni i znajdzie się w fazie sierpa ubywającego przy oświetleniu 27%.

Flora jest dużą asteroidą głównego pasa o średniej średnicy 146 km. Jest również siódmą najjaśniejszą asteroidą.

11 lipca: Bliskie zbliżenie Księżyca i Plejad

Księżyc i gromada gwiazd Plejady (M45) zbliżą się do siebie, mijając się w odległości 1°06′. Zjawisko będzie miało miejsce w gwiazdozbiorze Byka. (Mapa gwiazdozbioru została już pokazana wcześniej podczas omawiania koniunkcji Marsa i Urana 4 lipca.)

To zjawisko astronomiczne będzie można obserwować gołym okiem, ponieważ Księżyc będzie miał jasność obserwowaną -10,8, a M45 jasność 1,3. Księżyc będzie miał 26 dni i znajdzie się w fazie sierpa ubywającego przy oświetleniu 12%, dzięki czemu nie będzie znacząco utrudniał obserwacji nieba w połowie lipca 2026 roku.

11 lipca: Koniunkcja Księżyca i Marsa

Księżyc i Mars znajdą się w koniunkcji, dzieląc tę samą rektascensję i przechodząc w odległości 5°19′ od siebie.

Mniej więcej w tym samym czasie oba ciała niebieskie zbliżą się do siebie również pozornie (appuls), osiągając odległość 5°16′, jednak nie będą już miały tej samej rektascensji.

Wypatruj obu obiektów w gwiazdozbiorze Byka. Księżyc będzie miał jasność obserwowaną -10,4, a Mars 1,3. (Mapa gwiazdozbioru została już pokazana wcześniej podczas omawiania koniunkcji Marsa i Urana 4 lipca.) Księżyc będzie miał 26 dni i znajdzie się w fazie sierpa ubywającego przy oświetleniu 12%.

17 lipca: Koniunkcja Księżyca i Wenus

Księżyc i Wenus znajdą się w koniunkcji, dzieląc tę samą rektascensję i przechodząc w odległości 2°01′ od siebie.

Mniej więcej w tym samym czasie oba ciała niebieskie zbliżą się do siebie również pozornie (appuls), osiągając odległość 1°47′, jednak nie będą miały tej samej rektascensji.

Księżyc będzie miał 3 dni i znajdzie się w fazie sierpa przybywającego przy oświetleniu 17%. Mimo to jego jasność obserwowana wyniesie -10,6, natomiast Wenus osiągnie jasność -4,1. Oba obiekty będą znajdować się w gwiazdozbiorze Lwa.

26 lipca: Saturn rozpoczyna ruch wsteczny

Saturn rozpocznie ruch wsteczny, co oznacza, że przestanie poruszać się na wschód na tle gwiazdozbiorów i zacznie pozornie przesuwać się na zachód. Wszystkie planety zewnętrzne Układu Słonecznego okresowo doświadczają takiej zmiany kierunku pozornego ruchu, która następuje na kilka miesięcy przed osiągnięciem opozycji.

Saturna będzie można obserwować w gwiazdozbiorze Ryb przy jasności obserwowanej 0,4. (Mapa gwiazdozbioru została już pokazana wcześniej podczas omawiania rozpoczęcia ruchu wstecznego Neptuna 7 lipca.) Księżyc będzie miał 12 dni i znajdzie się w fazie garbatego przybywającego przy oświetleniu 94%.

27 lipca: Opozycja asteroidy 3 Juno

Asteroida 3 Juno osiągnie opozycję, czyli znajdzie się po przeciwnej stronie nieba niż Słońce. Około północy czasu lokalnego osiągnie najwyższy punkt na niebie.

Przy tej okazji asteroida Juno zbliży się do Ziemi na odległość 1,805 AU i osiągnie maksymalną jasność obserwowaną 9,1 magnitudo. Niestety nawet w czasie maksimum będzie zbyt słaba, aby można ją było dostrzec gołym okiem. Do obserwacji potrzebny będzie teleskop o średnicy co najmniej 4 cali, skierowany w stronę gwiazdozbioru Orła. (Mapa gwiazdozbioru została już pokazana wcześniej podczas omawiania opozycji asteroidy 18 Melpomene 9 lipca.) Księżyc będzie miał 13 dni i znajdzie się w fazie garbatego przybywającego przy oświetleniu 95%.

Juno jest jedną z największych asteroid głównego pasa i ma średnią średnicę 246,596 km. Okrąża Słońce w średniej odległości (półosi wielkiej) 2,669 AU. (Źródło: NASA JPL Small-Body Database Lookup for 3 Juno.)

27 lipca: Opozycja planety karłowatej Pluton

Planeta karłowata Pluton (oznaczenie planetoidy 134340 Pluto) osiągnie najwyższy punkt na niebie około północy czasu lokalnego, ponieważ będzie znajdować się dokładnie po przeciwnej stronie nieba niż Słońce. (Zobacz obraz główny na początku artykułu.)

Mniej więcej w tym samym czasie Pluton osiągnie również perygeum, czyli najmniejszą odległość od Ziemi, wynoszącą 34,55 AU. Właśnie wtedy będzie najjaśniejszy na niebie. Mimo to do dostrzeżenia tej planety karłowatej potrzebny będzie teleskop, ponieważ osiągnie jedynie jasność obserwowaną 14,9 magnitudo. Wypatruj go w gwiazdozbiorze Koziorożca. Księżyc będzie miał 13 dni i znajdzie się w fazie garbatego przybywającego przy oświetleniu 95%.

28 lipca: Maksimum roju meteorów lipcowe γ-Drakonidy

Lipcowe Gamma-Drakonidy to słaby rój meteorów o zmiennej aktywności, którego maksimum przypada 28 lipca. Niektóre meteory będzie można również zaobserwować między 25 a 31 lipca, urozmaicając obserwacje nieba pod koniec lipca 2026 roku. Meteory będą promieniować z gwiazdozbioru Smoka z przeciętną prędkością 27 km/s. Księżyc będzie miał 14 dni i znajdzie się w fazie garbatego przybywającego przy oświetleniu 99%.

28 lipca: Maksimum roju meteorów Piscis Austrinidy

Piscis Austrinidy to rój meteorów o zmiennej aktywności, którego maksimum przypada 28 lipca. Niektóre meteory będzie można również zaobserwować między 15 lipca a 10 sierpnia. Będą promieniować z południowego gwiazdozbioru Ryby Południowej ze średnią prędkością 35 km/s.

29 lipca: Opozycja asteroidy 324 Bamberga

Asteroida 324 Bamberga znajdzie się w opozycji 29 lipca. Ta asteroida o średnicy 230 km jest dziesiątą najjaśniejszą asteroidą głównego pasa i można ją obserwować przez lornetkę lub niewielki teleskop. Około północy czasu lokalnego wypatruj jej w najwyższym punkcie nieba w gwiazdozbiorze Koziorożca. (Mapa gwiazdozbioru została już pokazana wcześniej podczas omawiania opozycji planety karłowatej Pluton 27 lipca.) Księżyc będzie miał 15 dni i znajdzie się w fazie garbatego ubywającego przy oświetleniu 99%.

Asteroida zbliży się do Ziemi na odległość 1,086 AU, osiągając maksymalną jasność 9,3 magnitudo. Została nazwana na cześć niemieckiego miasta Bamberg.

30 lipca: Maksimum roju meteorów południowe δ-Akwarydy

Południowe Delta Akwarydy osiągną maksimum aktywności w lipcu 2026 roku z zenitalną liczbą godzinną (ZHR) wynoszącą 25, jeśli warunki obserwacyjne będą idealne.

Niektóre meteory będzie można również zaobserwować między 12 lipca a 23 sierpnia. Będą promieniować z gwiazdozbioru Wodnika, w pobliżu jednej z jego najjaśniejszych gwiazd, Delta Aquarii, ze średnią prędkością 41 km/s. Księżyc będzie miał 16 dni i znajdzie się w fazie garbatego ubywającego przy oświetleniu 98%. Meteory tego roju pochodzą z komety 96P Machholz.

30 lipca: Maksimum roju meteorów α-Kaprikornidy

Alfa Kaprikornidy osiągną maksimum aktywności z zenitalną liczbą godzinną wynoszącą 5, jeśli warunki do obserwacji będą sprzyjające.

Niektóre meteory będzie można również zaobserwować między 3 lipca a 15 sierpnia. Będą promieniować z gwiazdozbioru Koziorożca ze stosunkowo niewielką średnią prędkością 23 km/s. (Mapa gwiazdozbioru została już pokazana wcześniej podczas omawiania opozycji planety karłowatej Pluton 27 lipca.) Meteory tego roju pochodzą z komety 169P/NEAT, którą dawniej uważano za asteroidę o oznaczeniu 2002 EX12.

Położenie planet w lipcu 2026

• Merkury: Najbliższą Słońcu planetę można obserwować o świcie i o zmierzchu, gdy przemieszcza się przez gwiazdozbiór Bliźniąt. Ponieważ znajduje się najbliżej Słońca, będzie pozornie szybko poruszać się po nocnym niebie, a jej położenie będzie się zmieniać w kolejnych tygodniach.
• Wenus: Siostrzaną planetę można obserwować podczas jej wędrówki przez gwiazdozbiory Raka i Lwa. Podobnie jak Merkury, Wenus jest widoczna jedynie o świcie i o zmierzchu.
• Mars: Czerwoną planetę można obserwować w gwiazdozbiorze Byka.
• Jowisz: Gazowy olbrzym jest widoczny w gwiazdozbiorze Raka. Jowisza można z łatwością dostrzec gołym okiem, nawet w silnie oświetlonych miastach.
• Saturn: Olbrzyma z pierścieniami można obserwować gołym okiem w gwiazdozbiorze Ryb.
• Uran: Lodowego olbrzyma można obserwować w gwiazdozbiorze Byka za pomocą teleskopu.
• Neptun: Do obserwacji błękitnego olbrzyma potrzebny jest teleskop skierowany w stronę gwiazdozbioru Ryb.

Położenie planet karłowatych i dużych asteroid w lipcu 2026

• Ceres: Jedyną planetę karłowatą pasa asteroid można obserwować za pomocą teleskopu w gwiazdozbiorze Byka.
• Westa: Tę dużą asteroidę można obserwować przez teleskop w gwiazdozbiorze Wieloryba.
• Pallas: Tę asteroidę można obserwować przez teleskop w gwiazdozbiorze Ryb.
• Hygiea: Czwartą co do wielkości asteroidę można odnaleźć za pomocą teleskopu w gwiazdozbiorze Bliźniąt.
• Pluton: Tę odległą planetę karłowatą można obserwować za pomocą dużego teleskopu w gwiazdozbiorze Koziorożca.

Najważniejsze wydarzenia astronomiczne w następnym miesiącu – sierpień 2026

• 2 sierpnia: Kometa 10P/Tempel w peryhelium
• 3 sierpnia: Kometa 10P/Tempel w perygeum
• 8 sierpnia: Maksimum roju meteorów η-Erydanidy
• 12 sierpnia: Całkowite zaćmienie Słońca
• 12 sierpnia: Maksimum roju meteorów Perseidy
• 17 sierpnia: Maksimum roju meteorów κ-Cygnidy
• 28 sierpnia: Częściowe zaćmienie Księżyca
• 28 sierpnia: Opozycja asteroidy 9 Metis
• 31 sierpnia: Maksimum roju meteorów Aurigidy

Podsumowanie

Obserwacja nieba w lipcu 2026 roku zapowiada się niezwykle interesująco dla miłośników astronomii – czekają nas roje meteorów, spotkania planet oraz odległe światy osiągające opozycję. Wybierz się pod ciemne niebo i wykorzystaj te spektakularne zjawiska astronomiczne.

Aby nie przegapić żadnego wydarzenia na niebie, zapisz się do naszego newslettera i otrzymuj kalendarze obserwacji nieba oraz najnowsze aktualizacje. Przygotuj teleskop i zarezerwuj czas na te kosmiczne atrakcje!

Źródła:

• Efemerydy planet opracowane przez Jet Propulsion Laboratory (JPL) NASA
• International Meteor Organization

Zobacz także:

• Kalendarz z poprzedniego miesiąca: Kalendarz obserwacji nieba na czerwiec 2026